hemelladder

deelnemende kunstenaars

In het kader van ‘Ode aan het Landschap’ zijn onderstaande 11 kunstenaars aan de slag gegaan met het thema Hemelladder. Dat kunst kan verheffen wordt al eeuwen verkondigd. Dat kunst het aardse kan ontstijgen eveneens. Een stadsoase is een uitgelezen plek om dat te ervaren. Een letterlijke verbinding tussen hemel en aarde, het aardse en het hogere. De kunstwerken transformeren de tuin in een overgangsgebied tussen hemel en aarde. Ze fungeren als een ontsnappingsluik uit het ondermaanse, met de locatie en de geschiedenis als drager. De elf kunstwerken krijgen een plek in en rond de Frans en Hilde Hof, achter de St. Franciscus Xaveriuskerk  in het historisch hart van Amersfoort. Hiermee wordt een kleine oase opengesteld die doorgaans voor publiek gesloten is.

Jacqueline Bohlmeijer

 

Jacqueline Bohlmeijer stelt met haar werk vragen over de biodiversiteit die hard achteruit holt. In haar keramische sculptuur verbeeldt ze – sterk uitvergroot – de geboorte van een insect. Ze maakt met haar beeld een verbinding met de natuur als een spirituele ervaring.

Thijs Jaeger

 

De bijdrage van Thijs Jaegers bestaat uit een heilige boom met munten. Hij maakt gebruik van de gigantische beukenboom met een naastliggende vijver in de hof. De boom wordt een metafoor voor de structuur van geld. In plaats van het geld eruit te halen, wordt het vereerd.

 

Simone de Groot

 

Simone de Groot maakt een spoor van spiegelende rondjes op de bestrating, vanaf de Agathastraat tot in de tuin. Waar het spoor uitkomt bij een spiegelende cirkel in het labyrint. Uitgangspunt bij dit werk is een alchemistische tekst met de woorden ‘Een spiegel helpt je ook naar jezelf te kijken. De hemel begint in jezelf.’

Flip Lambalk

‘Opstijgen & neerdalen’ is de titel van de bijdrage van Flip Lambalk. Zijn inspiratie voor de muurschildering, die zich bevindt op de lange achtergevel van de garageboxen, vond hij bij de middeleeuwse visioenen van Hildegarde von Bingen. Van licht naar kleur en van kleur naar licht volgens de elementen aarde, water, vuur en licht. Als de tuin in bloei staat is de connectie zichtbaar.

Bert Neelen

Bert Neelen maakt op een bijgebouw van de kerk een ‘tekst’ van boomtakken. Het kunstwerk is een tweedimensionaal raamwerk met daarin letters gehangen. Een tweede werk staat aan Het Zand en heet ‘Boeken’. Deze houten sculptuur terzijde van de kerkdeuren is te omschrijven als een trap van boeken.

Rian Peeperkorn

 

Rian Peeperkorn toont een installatie die als een abstracte versie van de plant als een ladder naar de hemel reikt. Het is een lange staande staaf met trapsgewijs keramische bollen. Op de grond rondom liggen soortgelijke bollen in het gras, als afgevallen bloemen die weer zullen worden opgenomen in de aarde.

Willeke van Ravenhorst

 

Willeke van Ravenhorst maakt achter de St. Franciscus Xaveriuskerk een grote, ruimtevullende installatie. Het kunstwerk is opgebouwd uit kabel, draad, metalen stangen. Het werk is een driedimensionale lijntekening, welke bezoekers de hoge gesloten achterwand van de kerk en de entree van de tuin anders laten ervaren.

Lies van der Sluis

 

‘Zonsverduistering in de Vogezen’ is de titel van de bijdrage van Lies van der Sluis. Zij zegt hierover: ‘In het Corona-jaar 2020 waren die rust en stilte een gegeven voor het maken van mijn beeld. Als de zon geheel is verduisterd, zingt in de duisternis niet één vogel meer. Ook wij zijn stil en zijn één met de natuur’.

Linda Verkaaik

Linda Verkaaik presenteert de sculptuur ‘Transmissie: naar een andere wereld, ego alterego. Ze zegt hierover: ‘Het is een beeld van bezinning, de opstap om naar een andere wereld te gaan’. Het werk verbeeldt een hand die de mens opvangt en ondersteunt. 

Jos Verschaeren

 

Jos Verschaeren bouwt voor Hemelladder een vierkante toren in spiraalvorm, een spiraal die van buiten naar binnen steeds nauwer wordt. De spiraal is feitelijk een trap. De sculptuur kan gezien worden als een kruising tussen een toren van Babel en een denkbeeldige Hemelladder.

Müge Yilmaz

Met eenjarige planten doet Müge Yilmaz een poëtische natuurlijke ingreep in de tuin. Het kunstwerk is geïnspireerd op haar verzameling van afbeeldingen met labyrinten in spirituele context uit verschillende landen, van Zweden tot India. In de hof toont ze een interpretatie van een visioen van de mystica Hildergard von Bingen, de naamgeefster van de tuin.

Deze expositie wordt mede mogelijk gemaakt door: